دانشگاه اصفهان تحقیقات جغرافیایی(توقف انتشار) 28 110 2013 05 22 A Study of Saudi Arabia's Patterns of Behavior towards the Islamic Republic of Iran's Geopolitical Role-Finding in the Persian Gulf Region (With Emphasis on Cybernetics Theory) بررسی الگوهای رفتاری عربستان سعودی نسبت به نقش یابی ژئوپلیتیک جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس 53 70 17995 FA احسان شیخون کارشناسی ارشد روابط بین الملل از دانشگاه اصفهان عنایت الله یزدانی گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 Because of unique features during its historical transition the Persian Gulf region as a part of the international system scope has been an important and problematic area. However, because of development in industry and increasing need of the industrial world to oil, the Persian Gulf was gradually converted to a geo-strategic unit subjected to international system and has been regarded as a sub-system. Meanwhile, the increased regional power of the Islamic Republic of Iran as a peripheral player in the Persian Gulf sub-system has caused the reactions of central part of this system especially Saudi Arabia. According to cybernetics theory all system structures that are formed by especial attention of agents are in service of two main structures called controller and controlled structures and by getting adaptive patterns of behavior and support of intervention power. Saudi Arabia as controller seeks to encounter the Islamic Republic of Iran's role-finding in order to maintain current order in the Persian Gulf. The main argument of this paper is that Saudi Arabia's patterns of behavior against the Islamic Republic of Iran's role-finding in the Persian Gulf region has led to making adaptive decisions with international system and dependency on gaining the intervention power support. It addresses this question that "what are Saudi Arabia patterns of behavior against the Islamic Republic of Iran's role-finding? The paper discuses the way of patterns of behavior formation and the role of intervention power in the Persian Gulf sub-system. منطقه خلیج فارس به عنوان بخشی از گستره سیستم بین المللی به دلیل ویژگی های منحصر به فرد در دوران گذار تاریخی خود به عنوان یک بخش مهم و مساله ساز مطرح بوده است، اما به دلیل گسترش صنعت و نیاز روزافزون دنیای صنعتی به نفت، خلیج فارس به تدریج به عنوان یک واحد ژئوپلی استراتژیکی تابع سیستم بین المللی تبدیل شد و به عنوان یک سیستم تابعه مطرح گردید. در این بین افزایش قدرت منطقه ای جمهوری اسلامی ایران به عنوان بازیگر پیرامونی سیستم تابع خلیج فارس باعث واکنش هایی از سوی بخش مرکزی این سیستم و به خصوص عربستان سعودی شده است. بر اساس آنچه تئوری سیبرنتیک می گوید؛ همه ساخت های سیستم که با توجه به ویژگی های کارگزاران آن شکل می گیرد در خدمت دو ساخت اصلی، تحت عنوان ساخت کنترل کننده و کنترل شونده است که عربستان سعودی به عنوان کنترل کننده با اتخاذ الگوهای رفتاری انطباقی و کسب حمایت قدرت مداخله گر درصدد مقابله با نقش یابی جمهوری اسلامی ایران، در جهت حفظ نظم موجود در سیستم تابع خلیج فارس می باشد. این مقاله با این فرضیه که الگوهای رفتاری عربستان سعودی در برابر نقش یابی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس به اتخاذ تصمیمات انطباقی با محیط بین المللی و وابستگی به کسب حمایت قدرت مداخله گر منجر شده است، در صدد یافتن پاسخ برای این پرسش است که الگوهای رفتاری عربستان سعودی در برابر نقش یابی جمهوری اسلامی ایران به چه سمت و سویی می رود؟ همچنین کوشیده می شود به نحوه شکل گیری الگوهای رفتاری و نقش قدرت مداخله گر در سیستم تابع خلیج فارس پرداخته شود. https://jgr.ui.ac.ir/article_17995_a2ffea57b2a40d7f6ea9f2f421810970.pdf